YAZGI SIRLARI

Ben ben olalı
Güneşin altında..!
Görünen hep O’nun eli…
Gücümüz yok karar almaya,
Ruhumuz ölüyor,
Beden sağ olsa bile…
Umut, inanç ve amaç
Başka bir yağmurun adı bunlar…
O kadar çok ölümle ölürüz ki, bu yüzden,
Yazgımızdan kaçmayı denesek de,
Boş kalır ellerimiz…
Olanaksız ihtiyaçlar yeşerir hep,
Yüreklerimizde ihanetle…
Yeniden doğarız,
Yazgımıza isyan için…
Her şeyin çok basit olduğunu anlamak zor…
Söyleyeceği bir şeyi varsa ruhumuzun;
Ne yaparsak yapalım,
O’nun varlığını ifadelendiriyoruz…
Her şeyde ve her yerde O’nun kutsallığı…
Sıkca yön değiştiriyoruz,
Zorunluyuz çoğu zaman buna…
Koşullar ürküttükçe bizi,
Tek şansımız vaz geçmemek…
Sersemletiyor bizi çaresizlik,
Ya tehlike, ya düşünme özgürlüğü…
Nice imtihanlardan geçeriz,
Yazgımızın çizdiği yola girmeden önce...
Kim olduğunu anlarsan bir gün,
Artık bilirsin eksilmeyeceğini,
Sofradaki ekmeğin…
Açlık düşüncesi ruhu çürütür…
Bütün gereksindiğimiz,
Unutmamak verilen görevi…
Bu çok önemli aslında..!
Çok emin olursak kendimizden,
Kibirle ve gururla hastayızdır zaten…
Sürekli artar,
Geciktirirsen çözümünü sorunların,
Çürüyen meyvalar gibi dallarında…

4.09.1998 Cuma
Göztepe