YAŞAMAK Umutlarımızın karşısına duvarca dikilir,
Çarkı feleğin kaderi…
Saf dışı ederler bizi,
Ezer kırar geçirirler,
O süreçlerin
Amansız bağlantı kesitleri…
Çaresizlik nedir öğretirler
Karşı durmak zor,
Olanağı yok kaçmanın…
Zaten nereye gitsek,
Kendimizi de sürüklüyoruz.
Sana sığınıyoruz ey yürek!
Kan pompalayan et parçası, sana!
Bir avuç zavallı düşle,
Mekandan ve zamandan;
Egemen kılarsak boyutlarını aklın;
Sonra da buna yaşamak diyoruz.
Yaşamak! 1975 |