İZAFİ UMUT

Neler yaptık neler(!)
Çare gelmedi ağlamaktan…
Çırılçıplak dans etmek kolay mı?
Söyleyeceklerimiz vardı;
Adaletle, dürüstlükle, yalın…
Ama yıllarca sustuk…
İnanılmazı düşünmek değil;
Açıklamak bile,
Herkesin harcı değil ki…
Yalanların gerçek;
Gerçeklerin,
Yalan gibi göründüğü dünyada…
Toplumun çatlaklarından sızıp
Kayıplara karıştı bir tohum,
Umut…
Ve umut bir gün çiçek açtı…
Bir gül veya bir hayal veya bir melekti o;
Yapayalnız kalmış bir yürekte…
Umudun adı söylendi ya!
Sanki düzenlendi her şey;
Mavili gençler hep gönüllüydü,
Güneşin doğuşu gibi yeniden…
Tek başına değildik artık,
Buna rağmen;
Sabrımız yok ki,
Yine de araştırıyoruz kuşkuyla,
Beklemekten vazgeçerek…
İnançsız gözlerimiz yükseklerde ama;
Dağların zirvesi yüce mi yüce,
Zaten zor nefes alınıyor oralarda…
Derken umudun yıldızı bizi kurtarmaya indi,
Kötülüklerin silahı böylece aşağılarda kaldı;
Güç olarak zamanı anladık ve;
Adımızı öğrendik umudumuzdan,
Sonra o da eskidi sevdamız gibi,
Maymun iştahımızla…

1999 / Göztepe