Minos uygarlığına ithaf

TERA ADASI’NDA KAYBOLAN MİNOS

Kanatların balmumundansa,
Güneşe yakın uçma.
Ve saygı göster inanılan şeylere…
Komşularınla ve denizle iyi geçin
Anlamasan da…
Kırlangıçlar öpüşürken,
Mavi zambak tarlalarında,
İnsanlar bunu biliyordu…
Ve hâlâ biliyorlar,
Binlerce yıldır
Akdeniz’in patlayan öfkesini…
Bütün uygarlıkları uçurumlarına yuttu…
Tera Adasın da;
Fukara adamlar tembelce dolaşıyor şimdi.
Ve sünger avlıyorlar;
Vurgun yeme pahasına genç yaşlarında…
Çok mu çok bilgiçti Minoslular
Tanrılarını belki de bu kızdırmıştı…
Şimdi üç bin yıl önce ne olmuş diye,
Tozunu alıyorlar
Denizden çıkan fresklerin…
Kolay mı hazinelere sahip çıkmak
Ve sırlarını çözmek geçmişin…
Neyimiz var bizim böyle,
Adamları gördün mü!
Biraz durup dinlenmiyorlar…
Şimdiki zamanda konu: “biz kimiz?”
Gerçeğe çok uzak olunsa da,
Bütün belgeler,
Günümüzü anlamak için…
Rakiplerimizden birileri dayanıyorsa,
Gecikilse bile biz de dayanırız
O yüzdendir geri kalmışlığımız…

17.05.1997 / Cumartesi
Çiftehavuzlar