SANAT DERSLERİ

Sensiz kalbimde çiçek açmıyor ey sanat(!)
Gördün mü hayatım sana bağlı…
Bu ne? Sadece bir oyun mu?
Benim sihirli lambam,
Bana birşey kazandıracak mı sanki?
Bu ürkeklik sadece benimle ilgili…
Bahçede diz çökmüş otururken;
Dilekler ve güzellik ve hoşluk
Ve farkındalık pazarında;
Utanmanın ve gizliliğin kaybolduğu,
Geçmişin ve geleceğin olmadığı bir yerde,
İnsan nasıl bilir neye ihtiyacı olduğunu?
Şeffaf bir müzik de, ne önemi var kimliğin?
Korku yok, dünya yok,
İlgimizi çeken bedenimiz miydi? Belki…
Ne mi düşünüyorum?
Gerilimi, değişimi,
İtiraf edeceğim sayıları…
Hazır olunca tabii…
Çok iyi saklıyorum bütün bunları.
Ve resimler beni deli ediyor…
Banyolarda, kaybolan zamanlar yıkanıyor.
Güleceksiniz başlangıçtaki korkulara,
Viyolonsel Aşk Rüyâsı’nı anlatırken…
Aşk ki başkasının kalbini kırdığı sürece vardır…
İnsan yapmadan, nasıl yapacağını
Nasıl bilebilir?
Ellerimizin arasında; kristal kadehler
Çocuk gülüşleri, sonra öpücükler,
Gözyaşlarında parlayan
Yıkık duvarlar gibi, anılarda yine…
Hassas ve dikkatliyken
Gerçekle savaşmak kolay değil
Yardım gerek çıplaklıktan kaçanlara…

02.06.1997 / Pazartesi
Çiftehavuzlar