KISIR DÖNGÜ

Devirdiler(!) nice dağları
Solgun leylâklarla…
Taşlaşmış kentlerin caddelerinde,
Sırtından vuruldu baharın yeşili…
Çiçek derelerini aşıp
Esmişti rüzgârımız, çarpıldı.
Yine de yağmur oldu, rahmet oldu…
Bu muydu sizin uygarlığınız?
İstemez artık!
Sizin olsun bu evren…
Bağışladık tüm yıldızlarını yeryüzünün,
Bütün varsıllıklarınızı götürün
Dağınık saçlarımızda hüzün
Yoksulluğumuz bize yeterken…