KARANLIKTAKİ KOŞU

Geçmişe düşmüş biriyim,
En büyük ödül hatırlamak belki…
Hatırlamak, şöyle böyle eski tanışları.
Ne istiyoruz şimdi?
Buralardan gitmek mi?
Ne ihtiyacımız var şuna buna…
İhtiyaçlar öldü, faturalar mı!
Beş şekerli, bir çayda
Hem de limonlu…
Tanrı istemiyorsa, biz niye isteyelim?
Gözlerimizde ateş yok artık!
Karanlıkta uçmaktan
Yorgun düştü zaferler…
Ama pes etmedik hiç de etmeyeceğiz.
Benliğimiz eriyor, takat dan düşüyoruz…
Hayatı geri alabiliriz belki,
Eğer orta çizgide koşarsak…
Özümüz durmadan, güçleniyor,
Eridikçe benliğimiz zamanlardan…
Sürünenler sürünsün!
Zehirlenen düşsün sinekler gibi…
Mecburuz koşmaya;
Düşe kalka olsa da
Bir veda öpücüğü bile almadan…

1999 Konya