ARANAN YOL

Gözlerindeki ışık,
Mehtapdı, dolunaydı…
O! Güzelliğin parlamasıydı “manâ” da
Yıldızlar gibi gizlendik bu yüzden…
Otururken kalkarken
Hem göründük, hem saklandık
Burunsuz kokladık,
Aklın ötesine geçip anladık.
Ağız dudak kullanmadan güldük.
Gözlerimiz olmadan ağladık,
Sarhoşluğumuzdan
Meyvalarımızı saçtık…
Sonra hüznü devşirdik etraftakilerden
Kendimizce yolu böyle bulmuştuk ki
O bayram günüydü…

01.07.1998
Göztepe