AKLIN GÖZÜYLE OKU

Uçurumların boşluklarında,
Rüzgâra sordum,
Beni özgürlüğe götürdü…
Güneşe anlattım!
Asla ayıplamadı yaptıklarımı...
Mehtap parlaklığına rağmen,
Şöyle böyle öğüt vermedi bana…
Ne uç uç böceği,
Ne güzelim kelebek,
Ne de yapraklarda gezinen böcekler,
Hatta ötüşüp duran kuşcağızlar,
Hiçbirşey istemediler benden…
Güzelliklerini de esirgemediler.
İnsana baktım;
Tanrı’yı arıyordu;
Başka bir insanın anlayışında…
Tanrı’yı arıyordu;
Devlet yasalarında,
Mabet duvarlarında,
Kimin yazdığı niçin yazdığı belirsiz
İçi boşalmış ayin kurallarında…
Tanrı’yı arıyordu;
Çarpık düşüncelerle,
Küstahlığının mahkumiyeti içinde…
Değişmez iki yüzüyle, aç gözüyle
Ölümlere doğru,
Tanrı’yı arıyordu...
06.06.1999

Halkalı/İSTANBUL