-XXXXVII-
Kim anlayabildi?
Yoksul ve kimsesiz çocukları…
Soğumuştu yürecikleri,
Sevgisizlikten…
Karanlık kâbus denizlerinde,
Kaybolup gitmişti;
Doğamayan güneşi
Mutluluklarının…
   
     
ŞİİRLER
-I-
-II-
-III-
-IV-
-V-
-VI-
-VII-VIII
-IX-
-X-
-XI-
-XII-
-XIII-
-XIV-
-XV-
-XVI-
-XVII-
-XVIII-
-IXX-
-XX-
-XXI-
-XXII-
-XXIII-
-XXIV-
-XXV-
-XXVI-
-XXVII-
-XXVIII-
-IXXX-
-XXX-
-XXXI-
-XXXII-
-XXXIV-
-XXXV-
-XXXVI-
-XXXVII-
-XXXVIII-
-IXXXX-
-XXXX-
-XXXXI-
-XXXXII-
-XXXXIII-
-XXXXIV-
-XXXXV-
-XXXXVI-
-XXXXVII-
-XXXXVIII-
-L-
-LI-
-LII-
-LIII-
-LIV-
-LV-
-LVI-
-LVII-
-LVIII-
-LIX-
-LX-
-LXI-
-LXII-
-LXIII-
-LXIV-
-LXV-
-LXVI-
-LXVII-
-LXVIII-
-LXIX-

© 2005 Işık Sükan - Her Hakkı Saklıdır. İzin almadan çoğaltılamaz ve kopyalanamaz.
Bu site bir Bora Döken tasarımıdır.