-XXXXVI-
Sevgilim
Bu oda ne güzel!
Senin uzandığın
Ve loş gölgelerinde,
Uyuya kaldığın
Bu oda…
Benim terliklerim önde,
Seninkiler arkada,
Birbirlerini ararlarmış gibi…
Benimkiler yeni,
Seninkiler eski,
Kenarı da yırtık…
Soba yanıyor,
Hafiften homurtuyla…
Çalışma lambam,
Sigara paketini aydınlatıyor,
Boş koltukla…
Masanın üzerinde
Bir şiir,
Yarım tabaka kâğıtta…
Senin resmin,
Dalgın bakıyor
Karşıki duvarda…
Elin, koltuğunun
Altına bükülmüş,
Saat kayışının siyahıyla…
Öbür yumruğun sıkılmış…
Yarı aralık dudakların,
Rasgele battaniyede…
Nefes alışlarını dinliyorum;
Bir güçlü bir hafif,
Bir güçlü bir hafif…
Bazı yerler çıtırdıyor…
Siyah saçların, birazdan uyanacak…
Birazdan gideceksin geceye…
Bir kapı açılacak,
Bir kapı kapanacak…
Gittin mi sen!
Masanın üstündeki saat,
Zaman içinde,
Şimdiki gibi şıkırdayacak…
Bir çocuk ağlayacak,
Taa uzaklardan,
Yüreğimde duyulacak sesi…
Nefesini de alıp götüreceksin
Odamdan…
O yüzden;
Soğuk karanlığa karışıp,
Buhar olacak sıcak odam…
Güzel odam bir ceset gibi,
Yalnızlığımla, arkanda kalacak…