-XXVII- Yandıkça ben külüm! Artıyorum yanmak için… Dumanım süzülüp, Uçtu gökyüzüne Mezarımdan… Öldükçe diriliyor, Dirildikçe ölüyorum… Tutuştum bedenimden; Etrafıma nur saçmak için… Yangınımda, Gül bahçeleri var…