-XXV-
Gece patlıyor fırtınalar!
Rüzgârın sesidir ruhum…
İçimden taşıyor ırmaklar,
Denizlerin öfkesidir ruhum…
Yalnızlık güneşine dolandım,
Karanlık olsam;
Ateş böcekleri,
Armağan alırdım ışığınızı…
Ama ben;
Kendi alevlerimi içerim.
Bilmem,
Almaktaki hüneri…
İstemem!
Yoksulum;
İstemek, toklukta açlık…

                                          1968 Ankara