-XXIV-
Gece!
Lambaların aydınlığında,
Çamurlu ıslak sokaklar
Kampanaları trenlerin,
Çanları gibi kiliselerin…
Karanlıkta dört adam;
Haykırmak için geceye,
Gidiyorlar
Kim bilir nereye?
Biri imparator taçsız.
Kılıçsız bir diğer şövalye.
Biri filozof,
Düşünen adam…
Diğeri bağıran;
Her şeyini kaybetmiş
Bir kraliçe!
Gece..!
Olanca lâciverdiyle,
Hepsine hakim…
İmparator kudretli.
İmparator sakin.
Karanlıkta dört adam;
Dördü de yalnız adam…
Yüreklerindeki sevgiyle,
Karıştılar geceye.
                             
                                       1968 Ankara