-LXVII-
Solgun bir çiçek
Ve kurumuş gözyaşları,
Hatıra kalmış güz bahçelerinden…
Her ölü yaprakta kokusu var,
Acıtan ihanetlerin…
Sen benim ateşim,
Cehennemim ve cennetim!
Ya ben,
Zavallı bir Âdem!
Bilmesin ey insan;
Gönüllerindeki güneşi örtüp,
Bir anlık zevkine
Neyi feda etti onlar!
1967 Ankara
|