-LVIII-

Ebem kuşağı üstünde
Oturmuştum
Kedi mırıltısıyla…
Bir çığlık gibi büyüdü
Gönlümde sevinç,
Yanı başımdaki bulutta
Görünce seni…
Bir zamanlar
Küçücük bir kızdım.
Öğle güneşiyle oynardım;
Mini minnacık tozlar,
Yüzerken yukarı doğru
Perde aralığından sızan…
Avuçlarıma ışık doldururdum,
Altına boyardım parmaklarımı…
Onun öğretisi, taşınmazlığındaydı.
Bir garipti ışık,
Solacağı tutardı geceleri…