-LVI-
Ben, doğadan ötede,
Doğa benden eksik;
Her halde,
Bir kaostan doğdum…
İnsanlar türedi, zerrelerimden…
Zekâ bir filizdi,
Ben zekâda tomurcuk…
İlk adımda bir çocuk!
Yazgımda hep yenilgi!
Babil kulesinde,
Zavallı bir asi…
Kayboldum sessizliğinde,
Yokluğun…
İnsanlığın;
Ne dediği anlaşılmaz
O yüzden…
|