-LIV-

Sizi anımsıyorum
Bir köy gibi,
Yahut;
Renkli çakıl taşlarıyla
Berrak akan derecikler gibi…
Devam edeceğim,
Sizi anımsamaya…
Ben ki, eğilip
O suya baktım…
Dalgalandırdım elimi sokup
Ve gördüm
İçinde kırılan,
Biçimden biçime
Şekil değiştiren çehremi…
Sonra bir ağlama,
Nazlı, ince, tatlı;
Gönül sızlatan bir hıçkırık
Kattı renkleri birbirine…
Erdemli köy,
Benim çehrem
Ağlayan çocuk
Masumduk…
Şimdi;
Soğuk sisli bir havada
Titreşen ışıklar,
Bağrına basıyor beni,
Kök salarak derinliklerime…
Hüküm sürüyor;
Sultancasına egemen ruhum,
Günün kopuk saatlerine…
Bunun bilincine
Varmak için, yaşamak güzel…
Artık ne ümit,
Ne de mutluluk arzum var…
Özgürlüğün peşine
Takıldım gülüm…
O ki uğruna sadece savaşılır
O ki asla yoktur!