-IX-
Ölürsem;
Odanda ışıklar
Yansın sönsün!
Vereyim gözlerimi;
Armağan olsun
Demiştin…
Tokadım şakladı;
Ölümün ve
Gururlu yüzünün üstünde…
Oysa tokatla sevdirilemezdi hayat!
Son pişmanlık;
Fayda vermez dostum…
Ölüm de hayat da bir anlık…
Şimdi de ben,
Yaşamaktan yorgunum…
Başımda sedir ağaçları,
Rüzgârımda insanlık türküsü
Okunsun istiyorum…
Kimsecikler bilmesin
Ve böylece bitsin,
Ömrümün öyküsü...